Zen | |
---|---|
Chinesischi Bezäichnig | |
Langzeichen | 禪 |
Churzzäiche | 禅 |
Pinyin (Mandarin) | Chán |
Jyutping (Kantonesisch) | Sim4 |
Vietnamesischi Bezäichnig | |
Quốc Ngữ | Thiền |
Hán tự | 禪 |
Koreanischi Bezäichnig | |
Hangeul | 선 |
Hanja | 禪 |
Rewidierti Romanisierig | Seon |
Japanischi Bezäichnig | |
Kanji | 禅 |
Rōmaji | Zen |
Dr Zen-Buddhismus oder Zen isch e Ströömig oder Linie im Mahayana-Buddhismus, wo in China vom 5. Joorhundert noch dr Zitewändi aa entstande und wääsentlig vom Daoismus beiiflusst worde isch. Dr chinesischi Naame Chan (chin. 禪, Chán) stammt vom Sanskritwort Dhyana (ध्यान), wo as Chan’na (禪那, Chán’nà) in s Chinesische überdräit worde isch. Frei übersetzt bedütet Dhyana so vil wie „Zuestand vo dr meditative Versänkig“, was uf s grundlegende Charakteristikum vo dere buddhistische Ströömig aanewiist. Si wird dorum mänggisch au as Meditazioons-Buddhismus bezäichnet.
Dr Chan-Buddhismus isch in Südostasie vo Mönch verbräitet worde und es isch e koreanischi (Seon, korean. 선) und e vietnamesischi (Thiền) Dradizioon entstande.
Vom 12. Joorhundert aa isch Chan au uf Japan cho und het dört as Zen e nöiji Usbräägig überchoo. Die isch in dr Nöizit in dr Weste choo und dört nöi interpretiert worde. D Begriff wo zum Zen ghööre und in Öiropa und de USA brucht wärde, stamme mäistens us em Japanische. Aber au koreanischi, vietnamesischi und chinesischi Schuele si sit churzem im westlige Kulturkräis iiflussriich.